آوای سکوت

سکوت آب

 می تواند خشکی باشد و فریاد عطش ؛

سکوت گندم

می تواند گرسنگی باشد و غریو پیروزمند قحط ؛

هم چنان که سکوت آفتاب

 ظلمات است-

اما سکوت آدمی فقدان جهان و خداست :

غریو را

تصویر کن !

عصر مرا

در منحنی تازیانه به نیش خط رنج ؛

هم سایه ی مرا

بیگانه با امید و خدا ؛

و حرمت مرا

که به دینار و درم کشیده اند و فروخته .

*

تمامی الفاظ جهان را در اختیار داشتیم و

آن نگفتیم

 که به کار آید

چرا که تنها یک سخن

 یک سخن در میانه نبود :

- آزادی !

ما نگفتیم

تو تصویرش کن !

احمد شاملو